ऊ- कविता

रीता सञ्जेल- ललितपूर


ऊ बसन्तको पालुवा जस्तै थ्यो।

हेर्दै आशा लाग्ने खुसी जगाउने

ऊ गृष्मको चर्को घाम जस्तै थ्यो।

 सजिलै अनावश्यक जलाउने।

                                                          ऊ फैलिएको वृक्ष जस्तै थ्यो

                                                           कतिलाई शीतल  छहारी बनिदिने।

                                                           ऊ ह्वार्र झर्ने बर्षे झरी जस्तै थ्यो।

                                                           चारैतिर निथ्रुक्क भिजाएर जाने।

ऊ शरदका चाडपर्व जस्तै थ्यो।

 सबै कामकुरा एकातिर छाडी

 आपसमा मिलाइ जुराइ रमाइलो गर्ने

ऊ हेमन्तको व्यस्तता जस्तै थ्यो।

                                                    स्वार्थ छाडी व्यबहार थन्क्याउन लाग्ने

                                                    ऊ शिशिरका बिहानिको ठन्डीजस्तै थ्यो।

                                                    आफ्नो मनलाग्दीसंग चिस्याएर जाने

                                                    तात्यो ततायो सेलायो रुझायो के गरायो?

 हर मौसममा सजिलै समायोजन हुने

 ऊ कस्तो वेगमा हुन्थ्यो हावजस्तै थ्यो।

कताकता हुन्थ्यो के के भन्थ्यो गर्थ्यो ।

 भए नभएको आभाष नदि त्यसै बहन्थ्यो।

                                                    बिहानीको न्यानोघाम अँधेरीको शीतल जुन थ्यो

                                                    बेग्लै महसुस दिन्थ्यो एक पथिक झैं थ्यो।

                                                     केही बेग्लै लाग्थ्यो सबै मान्थ्यो मनाएर गयो।

                                                     थाहै नदि आउथ्यो अनि प्रभाव दिएर जान्थ्यो।

 के थ्यो को थ्यो थाहै नदिएर कता गयो गयो।

सोध्नु मन छ अब भेटेर सबै किन यस्तो भयो।

 के मलाई सधैं बेचैनी बढाउन मात्र भनी आएथ्यो।

या फेरि सबै बदलाव ल्याउन आउने जाने गर्थ्यो।

                                                            आफूपछि मलाईअघि लगाउने ऊ हरौन हुन्नथ्यो।

                                                            अब उसैलाई सम्झे पर्खेर चिन्ने रहर रहरै हुने भयो।

                                                             या समयसंगै फेरि ऊ आउनेछ झुक्याएर हाउ भन्दै 

                                                             तर्साएर आँसु हटाई  खुशी बनाउन भनी हामीलाई ।

One thought on “ऊ- कविता

LEAVE COMMENT

Comment *
Your Name *
Email *
Website
 

Related Posts
Don't miss it
Editors choice